Het is vrijdag, Netflix heeft sinds vanochtend een nieuwe thriller, en je weet eigenlijk al dat dit weekend vooral om die ene film draait. Apex heet hij, en hij zet Charlize Theron letterlijk tegen een rotswand in de Australische outback. Tegenover haar staat Taron Egerton, niet als vriendelijke gezel maar als jager die zich op haar heeft vastgebeten. Geen zachte intro, geen karakterstudie van tien minuten: vanaf het begin is het vluchten, klimmen en beslissen.
De film komt van regisseur Baltasar Kormákur, een IJslander die al eerder liet zien dat hij weet wat hij met extreme omgevingen moet doen (zie Everest uit 2015 en Adrift uit 2018). Dat voel je in elke minuut terug. Apex is geen film die beelden leent van een groen scherm; je ziet dat de hoofdrolspelers daadwerkelijk aan die rotsen hingen.
Een jachtpartij zonder pauzeknop
Sasha, het personage van Theron, is een adrenalinejunkie. Ze trekt in haar eentje de woeste natuur in, op zoek naar een berg die nog niemand beklommen heeft. Tot daar is het klassiek outdoor-terrein. Maar dan kruist ze Rider, het personage van Egerton, en vanaf dat moment verandert de film in een psychologische kat-en-muis. Rider is niet de stoere redder die je in dit soort verhalen verwacht; hij is degene van wie Sasha moet wegrennen.
Wat Apex bijzonder maakt, is dat het verhaal een oud thriller-cliché omdraait. De vrouw die door de wildernis moet, is in het genre meestal het slachtoffer dat je meelevend volgt. Hier is Sasha degene met kennis, spierkracht en koelbloedigheid. Rider is fysiek sterker, maar hij onderschat haar, en dat is precies waar de spanning vandaan komt.
Theron bouwde zichzelf om tot klimmer
Als je Charlize Theron eerder voor een rol hebt zien trainen (denk Mad Max of Atomic Blonde), weet je dat ze niet half werk levert. Voor Apex leerde ze klimmen van Beth Rodden, een van de beste vrijklimmers van haar generatie. Rodden trainde Theron niet alleen op techniek, maar ook op de manier waarop een ervaren klimmer beweegt: zuinig met kracht, geduldig, ogen altijd op de volgende greep.
Dat zie je terug in elk shot. Theron hangt, leunt en zoekt grip zoals niemand leert in een week stuntoefening. Tegelijk moet ze tijdens dat alles angst, vermoeidheid en berekening laten zien. Het is het soort prestatie dat je bij Oscar-nominaties terug ziet komen, en Netflix weet dat.
Waarom de Australische outback
De film is volledig in Australië opgenomen, op locaties die tot op heden zelden als thriller-decor dienen. Dat was een bewuste keuze van Kormákur. De outback is onbarmhartiger dan de Amerikaanse Rockies: de stenen zijn rood en scherp, er is nauwelijks water, en wat er groeit probeert je eerder te prikken dan te redden. Je voelt aan elk frame dat dit landschap geen romantische partner is van wie erin loopt.
Voor Theron en Egerton betekende dat weken op afgelegen plekken, waar de crew stunts zoveel mogelijk zelf uitvoerde. Egerton beschreef het in interviews als fysiek zwaarder dan alles wat hij eerder had gedaan, en dat zegt iemand die voor Rocketman moest zingen én voor Black Bird moest vechten.
Meer dan een rechttoe rechtaan actiefilm
Waar Apex van andere survival-thrillers afwijkt, is dat Kormákur de film niet laat kapotslaan door expliciet geweld. Er zijn bloedige momenten, zeker, maar de regisseur weet dat pure horror de spanning platwalst. Hij gebruikt liever stiltes, ademhaling, en de ruimte tussen twee personages om de kijker op scherp te houden.
Eric Bana speelt een bijrol die het geheel een sterke ondertoon geeft. Zonder te veel te verklappen: hij maakt duidelijk dat Sasha's verleden meer om het lijf heeft dan een passie voor klimmen. Dat geeft de film een laag die thrillers vaak missen. Je kijkt niet alleen naar een vrouw die haar leven probeert te redden, maar ook naar iemand die een oude rekening probeert te vereffenen.
Ben je benieuwd welke andere films en series deze maand online zijn verschenen? Lees ook onze blog over de trailer van Practical Magic 2, die in dezelfde periode veel losmaakte.
Perfect voor een vrijdagavond met je vriendinnen
Apex is geen gezellige romcom, laat dat duidelijk zijn. Maar juist daarom is hij ideaal voor een avond met een paar vriendinnen, wijntjes op schoot en het licht uit. Het is een film waar je na afloop over blijft praten: over hoe Theron opnieuw iedereen wegspeelt, over de morele grijstinten van Rider, en over de onvermijdelijke vraag hoe jij je zou redden op die rots.
Plan je liever een avond uit in plaats van op de bank? We schreven eerder over hoe je een avond met de meiden echt bijzonder maakt. Combineer die twee op een weekend en je hebt een planning.
Wat deze release zegt over Netflix' koers
Apex past in een bredere beweging die Netflix dit voorjaar maakt: minder bombastische franchise-films, meer prestige-thrillers met vrouwelijke hoofdrolspelers die geen sidekick-functie hebben. Van Charlize Theron tot Kate Beckinsale (die eind april op Prime Video verschijnt) tot Elle Fanning (Apple TV+, halverwege april): dit is het voorjaar waarin streamingdiensten vrouwelijke leads écht centraal zetten, niet als love interest maar als drijvende kracht van het verhaal.
Volgens de productiegegevens van Apex werkten Theron en Kormákur jaren toe naar deze samenwerking. Die investering zie je op het scherm terug. Of Apex uiteindelijk het beste van Theron's recente werk wordt, beslist de kijker, maar dat hij dit weekend op iedere watchlist hoort, staat buiten kijf. Meer over haar eerdere rollen lees je op haar Nederlandse Wikipedia-pagina.
