Lifestyle

De analoge tas is dit najaar je nieuwe statussymbool

· 5 min leestijd

Je ziet het steeds vaker op het schoolplein, in de trein en bij de koffiezaak: naast de gewone tas hangt een tweede, kleiner tasje. Geen lipgloss of oordopjes erin, maar een pocketboek, een notitieboekje met pen en een filmcamera. De analoge tas is in een paar maanden uitgegroeid tot hét signaal dat je bewust kiest voor minder scherm en meer tastbaar spul. Geen strenge digital detox-challenge, geen week zonder telefoon, gewoon een tasje dat je overal mee naartoe neemt.

Wat zit er eigenlijk in zo'n tas

De inhoud verschilt per persoon, maar een paar items komen steeds terug:

  • Een pocketboek of paperback, liever geen e-reader
  • Een notitieboekje met een vulpen of simpele balpen
  • Een filmcamera, vaak een Fujifilm Instax of een goedkope Kodak-wegwerpcamera
  • Een puzzelboekje of een setje losse kruiswoordpuzzels
  • Een papieren agenda in plaats van de agenda-app

Het gaat niet om perfectie of om een bepaald merk. De gedachte erachter is simpel: als je telefoon in je jaszak blijft, grijp je automatisch naar het tasje in plaats van naar een scherm. Sommige vrouwen houden het bij een klein setje, anderen bouwen er een heel ritueel omheen met een vast plekje op hun bureau waar de tas 's avonds leeg wordt gemaakt en opnieuw gevuld, een beetje zoals je vroeger je schooltas voor de volgende dag klaarzette.

Je telefoon is ineens de boosdoener

De aanleiding is minder onschuldig dan het klinkt. Steeds meer jonge vrouwen zeggen moe te zijn van eindeloos scrollen door content die toch weer door hetzelfde algoritme wordt bepaald. Dat gevoel heeft een naam: algoritme-moeheid. Je opent een app voor vijf minuten en legt hem een uur later pas weer weg, zonder dat je kunt navertellen wat je precies hebt gezien.

Dat is ook waarom de Brick, het blokje dat je telefoon op slot zet, zo'n aanstekelijk succes werd. De analoge tas doet ongeveer hetzelfde, maar dan zonder gadget. Wil je weten wat er precies misgaat als je telefoon de hele dag binnen handbereik ligt? Op Wikipedia staat een duidelijke uitleg van wat digitale detox inhoudt en waarom onderzoekers er al jaren over schrijven.

De cijfers bevestigen dat dit geen toeval is

Dit is niet alleen een gevoel van een paar influencers. De vinylverkoop in Nederland groeide de afgelopen jaren dubbele cijfers per jaar, en in het Verenigd Koninkrijk wordt verwacht dat vinyl de cd dit jaar definitief inhaalt. Cassettefabrikant Baur in Lochem, de enige in de Benelux, draait al jaren overuren omdat de vraag naar bandjes groter is dan de productiecapaciteit. Fotorolletjes zijn inmiddels zo gewild dat sommige winkels een wachtlijst hebben.

Dat zijn geen nichecijfers meer. Het patroon is overal hetzelfde: mensen willen iets vasthouden dat niet verdwijnt zodra een server offline gaat of een abonnement wordt opgezegd. Een vinylplaat blijft van jou, een streamingnummer kan morgen uit een catalogus verdwijnen omdat een licentie afloopt.

Journaling vervangt je Notities-app

Het meest zichtbare onderdeel van de trend is het notitieboekje. Waar je gedachten vroeger in een losse app belandden, pakken steeds meer vrouwen weer pen en papier erbij, juist omdat het trager is. Je typt niet sneller dan je denkt, je moet even wachten tot de volgende zin er is.

Dat sluit goed aan bij een andere gewoonte die al langer terrein wint: mind gardening, waarmee je malende gedachten opruimt door ze letterlijk op papier te zetten in plaats van ze in je hoofd te laten rondspoken. De analoge tas maakt dat soort rituelen makkelijker, simpelweg omdat het boekje al binnen handbereik ligt.

Is deze trend niet een beetje tegenstrijdig

Het grappige, en voor sommigen het bewijs dat het nep is, is dat de analoge trend zelf vooral via TikTok en Instagram wordt verspreid. Je ziet filmpjes van vrouwen die hun tasje leegschudden, precies het soort content waar de trend zogenaamd een reactie op is. Critici noemen dat terecht een paradox: je ontsnapt aan het algoritme door het algoritme te laten zien hoe je ontsnapt.

Toch hoeft dat de waarde niet te ondermijnen. Dezelfde ironie zag je bij de golf van 2016-nostalgie op social media, waarbij mensen online terugverlangden naar een tijd zonder dezelfde apps. De manier waarop een trend zich verspreidt, zegt niet per se iets over hoe oprecht de behoefte erachter is.

Begin klein, niet met een compleet nieuwe tas

Je hoeft niet meteen een filmcamera van honderd euro te kopen om mee te doen. Leg een notitieboekje en een pen in je gewone tas en laat je telefoon één keer per dag een uur in een andere kamer liggen. Merk je dat je daardoor rustiger wordt, bouw dan langzaam uit met een tweedehands fotorolletjescamera of een los agendaatje. De analoge tas werkt niet omdat hij er mooi uitziet op een foto, maar omdat hij je even dwingt om niet naar je telefoon te grijpen. En dat is precies waar het bij deze hele trend om draait.

Anouk Versteeg
Geschreven door Anouk Versteeg Fashion & lifestyle redacteur

Anouk is moderedacteur met een onfeilbare neus voor trends en een onverklaarbaar zwak voor vintage dat begon toen ze op haar vijftiende haar eerste leren jack kocht bij een kringloopwinkel in Utrecht. Ze schrijft over fashion, design en lifestyle alsof ze je persoonlijke shopper is die eerlijk zegt wanneer iets je niet staat, ook als je het niet wilt horen. Haar kledingkast is chronisch overvol en georganiseerd op een systeem dat alleen zij begrijpt, maar elk stuk heeft een verhaal. Ze is een tikje eigenwijs als het op stijl aankomt en daar is ze niet verlegen over, want mode is volgens haar te belangrijk om er diplomatiek over te doen. Haar vriendinnen appen haar foto's vanuit de paskamer en weten dat ze binnen dertig seconden een eerlijk oordeel krijgen.