Iedereen kent het rijtje Bennet-zussen wel: Jane de mooie, Elizabeth de slimme, Lydia de wilde. En dan is er Mary. Het meisje dat piano speelt terwijl niemand luistert, dat citeert uit boeken die niemand leest, en dat in bijna elke verfilming van Pride and Prejudice vooral bestaat om weggelachen te worden. Sinds 6 augustus is dat voorbij. Op HBO Max draait The Other Bennet Sister het verhaal om en zet Mary voor het eerst zelf op de voorgrond.
Wie is Mary Bennet eigenlijk
In Jane Austens roman uit 1813 is Mary de middelste van vijf zussen, en verreweg de minst geliefde. Ze is niet knap zoals Jane, niet gevat zoals Elizabeth en niet flirterig zoals Lydia. Ze zit liever met haar neus in een boek dan op een bal, en als ze wél speelt of zingt, doet ze dat volgens haar familie net iets te lang en te serieus. Austen gebruikte haar vooral als grap: het personage dat de lezer even laat lachen voordat het verhaal weer over Elizabeth en Mr. Darcy gaat.
De serie, gebaseerd op de roman van Janice Hadlow uit 2019, keert dat perspectief om. Wat als Mary helemaal niet saai is, maar simpelweg nooit de kans kreeg om iemand anders te zijn dan wat haar familie van haar verwachtte? Dat is precies de vraag waar The Other Bennet Sister mee opent.
Hadlow schreef het boek vanuit een simpele frustratie: in bijna elke verfilming en bewerking van Pride and Prejudice krijgt elke zus wel een eigen moment, behalve Mary. Zij blijft decor terwijl de rest van de familie een liefdesverhaal, een schandaal of een huwelijk krijgt toebedeeld. Met haar boek gaf ze dat decor eindelijk een eigen stem, en die stem is nu dus ook op televisie te horen.
Van bijfiguur naar hoofdpersoon
Ella Bruccoleri, bekend van haar rol in Bridgerton seizoen 3, speelt Mary. In de serie verlaat ze Longbourn en trekt naar Londen, terwijl haar zussen zich druk maken om huwelijken en status. Daar begint voor Mary een eigen zoektocht: wie is ze zonder de familie die haar altijd als het buitenbeentje behandelde?
Het is een verhaal dat verrassend goed aansluit bij hoe series tegenwoordig omgaan met bekende personages. Netflix deed vorig jaar iets vergelijkbaars met het westerngenre. Netflix herschrijft het Wilde Westen door vrouwenogen liet zien dat een bekend genre er compleet anders uitziet zodra je het perspectief verlegt naar een personage dat vroeger hooguit op de achtergrond stond. Bij Mary Bennet gebeurt precies datzelfde: hetzelfde universum, maar dan bekeken door de ogen van wie altijd over het hoofd werd gezien.
Waarom dit precies nu aanslaat
Regency-drama's zijn al jaren populair, van Bridgerton tot de eindeloze stroom Austen-verfilmingen. Maar de manier waarop kijkers ernaar kijken, is veranderd. Waar vroeger vooral het romantische huwelijksplot centraal stond, gaat het nu steeds vaker om zelfontplooiing: wat kost het een vrouw om te voldoen aan de verwachtingen van haar omgeving, en wat gebeurt er als ze daarmee stopt?
Dat past bij een bredere trend. Steeds meer vrouwen worstelen bewust met het verschil tussen het leven dat van hen verwacht wordt en het leven dat ze zelf willen. Dat thema kwam eerder al terug in waarom zo veel vrouwen hun gewone leven romantiseren: de behoefte om zelf de schrijver van je verhaal te worden, in plaats van een bijrolletje in dat van iemand anders. Mary Bennet, drie eeuwen eerder geboren, vecht in wezen tegen hetzelfde probleem.
Wat je kunt verwachten van het seizoen
Het eerste seizoen telt zes afleveringen en volgt Mary's ontwikkeling van teruggetrokken buitenbeentje naar iemand die voor het eerst haar eigen keuzes maakt. Verwacht geen actiegedreven plot: dit is trage, sfeervolle Regency-drama, met veel aandacht voor kostuums, interieurs en de kleine sociale spelletjes die het tijdperk van Jane Austen zo herkenbaar maken.
Wie recent nog naar de verfilming van The Love Hypothesis heeft gekeken, herkent het patroon: een geliefd boek dat via een goed gecaste hoofdrolspeelster een nieuw publiek bereikt. Bruccoleri kreeg voor haar rol als Mary lovende recensies, juist omdat ze het personage niet speelt als karikatuur, maar als iemand met een echte innerlijke wereld.
Dit is waarom Mary nu wél iemand is om voor te juichen
Het slimste aan The Other Bennet Sister is dat het niet doet alsof Mary nooit vervelend was. Ze blijft eigenwijs, ze blijft soms te serieus voor haar omgeving. Maar in plaats van dat als grap te gebruiken, laat de serie zien waar dat gedrag vandaan komt: een meisje dat nooit de aandacht kreeg die haar zussen wel kregen, en die zichzelf daarom maar wapende met boeken en kennis. Dat is een heel ander verhaal dan het bijfiguurtje uit Austens origineel, dat overigens nog altijd de moeite waard is om te (her)lezen als je wilt weten hoe anders dit perspectief oorspronkelijk werd neergezet.
Voor wie moe is van romantische heldinnen die vooral wachten op de juiste man, is Mary Bennet een verfrissende uitzondering. Ze wacht niet. Ze vertrekt gewoon.
