Op 9 juli zet Netflix een van de bekendste Amerikaanse tv-series ooit helemaal opnieuw neer. Little House on the Prairie komt terug, maar deze keer staan niet de mannen met geweren centraal. Showrunner Rebecca Sonnenshine vertelt het verhaal van de kolonisatie van het Amerikaanse Westen expliciet door de ogen van de vrouwen die de gemeenschappen opbouwden, en die keuze zorgt nu al voor stevige discussie, nog voordat er een aflevering is uitgezonden.
Waarom deze versie zo anders is dan de klassieker uit de jaren zeventig
De originele serie liep van 1974 tot 1983 op NBC en bouwde voort op de semi-autobiografische boeken van Laura Ingalls Wilder. Die serie is bij veel vrouwen een jeugdherinnering, compleet met de openingsscene waarin Laura van de heuvel af rent. De nieuwe versie blijft dichter bij de boeken en kiest bewust voor een ander perspectief dan het origineel. Sonnenshine zei tijdens een paneldiscussie op het Bentonville Film Festival dat populaire cultuur het Westen vaak neerzet als mannen die met geweren rondrijden en problemen oplossen met geweld. Volgens haar klopt dat beeld niet: vrouwen vormden de ruggengraat van die gemeenschappen, richtten scholen en kerken op en hielden families draaiende terwijl de mannen vaak wekenlang op jacht of onderweg waren. Dat is precies het verhaal dat ze wilde laten zien, in plaats van het decor waar mannen toevallig doorheen reden.
Wie je op het scherm ziet
Alice Halsey speelt Laura Ingalls, met Luke Bracey, Crosby Fitzgerald en Skywalker Hughes in andere hoofdrollen. De makers hebben ook nieuwe personages toegevoegd en bestaande figuren zwaarder aangezet. Een Osage-familie krijgt een grotere plek in het verhaal, wat past bij een serie die eerlijker wil zijn over wie er al woonde voordat kolonisten aankwamen. Een zwarte arts speelt een prominentere rol dan in de originele serie, en Mr. Edwards, in het origineel een bijfiguur, is nu een jonge veteraan uit de Burgeroorlog met een eigen liefdeslijn. Netflix vertrouwt duidelijk op het project: het tweede seizoen is al besteld voordat het eerste zelfs is uitgezonden, iets wat het streamingplatform maar zelden doet.
De ophef die al losbarstte voordat er een aflevering was uitgezonden
Toen Netflix de nieuwe versie in januari 2025 aankondigde, reageerde Amerikaans commentator Megyn Kelly meteen fel. Ze schreef op X dat ze het tot haar persoonlijke missie zou maken om het project "kapot te maken" als Netflix de serie zou "verwoken". Melissa Gilbert, die in de originele serie Laura speelde, reageerde binnen een dag op Instagram. Ze wees erop dat de oude serie al onderwerpen als racisme, verslaving, antisemitisme en huiselijk geweld behandelde, en dat "woke" dus allesbehalve nieuw is voor deze franchise. Ook Alison Arngrim, bekend als Nellie Oleson uit het origineel, liet weten dat fans verdeeld zijn. Sommigen zijn blij met een nieuwe versie, anderen willen de klassieker het liefst met rust laten en zien elke aanpassing als een aanval op hun jeugd. Die verdeeldheid zegt minstens zoveel over hoe Amerikanen nu naar hun eigen geschiedenis kijken als over de serie zelf.
Een breder patroon op Netflix
Little House on the Prairie staat niet op zichzelf. Netflix zet steeds vaker verhalen neer waarin vrouwen de drijvende kracht zijn in plaats van de zijlijn. Denk aan The Handmaid's Tale, dat inmiddels compleet op het platform staat, of de aandacht voor Ladies First. Het is geen toeval dat juist historische verhalen nu opnieuw worden bekeken vanuit vrouwenperspectief. Het publiek vraagt er duidelijk om, en de kijkcijfers bevestigen dat het werkt. Waar historische drama's vroeger vooral draaiden om veldslagen en veroveringen, verschuift de aandacht nu naar wie er in die periode daadwerkelijk het dagelijks leven organiseerde. Dat is meestal minder spectaculair om te filmen dan een schietpartij, maar het levert wel personages op waar veel kijkers zich sneller in herkennen.
Wat de kritiek onderschat
Een deel van de weerstand tegen de remake gaat ervan uit dat een vrouwelijk perspectief automatisch minder avontuurlijk of minder spannend is. De eerste beelden en de synopsis van de serie spreken dat juist tegen: er is sprake van natuurrampen, ziekte, honger en gevaarlijke tochten door onbekend gebied, alleen dan gezien vanuit wie er thuis de beslissingen nam terwijl de voorraden opraakten. Dat overleving en huishouden voeren minstens zo veel moed vergen als een gevecht met een wapen, is precies het punt dat Sonnenshine probeert te maken. Wie de serie afschrijft voordat hij is gezien, mist waarschijnlijk het interessantste deel van het verhaal.
Wat je moet weten voordat je gaat kijken
De serie gaat op 9 juli live op Netflix, met een tweede seizoen al onderweg. Wie houdt van historisch drama met een moderne blik, of wie de romantisering van het gewone leven herkent uit andere trends van dit moment, heeft hier een serieuze kanshebber voor de zomer te pakken. Verwacht geen simpele remake, maar een versie die het Wilde Westen laat zien zoals de makers het zelf beschrijven: opgebouwd door vrouwen die zelden een podium kregen. Of de kritiek vooraf de kijkcijfers gaat drukken, wordt op 9 juli meteen duidelijk. Meer achtergrond over de serie staat op Wikipedia.
