Op 27 oktober zet Netflix de documentaire The One About Matthew Perry online, de eerste diepgaande docuserie over de acteur sinds zijn dood in 2023. Geen fanfilmpje, geen tributemontage met Smelly Cat op de achtergrond, maar drie afleveringen waarin zijn eigen familie het verhaal vertelt. Voor iedereen die Chandler Bing ooit als hun favoriete personage had, is dit het moment waarop je eindelijk hoort wie er achter die grappen zat.
Zijn zus neemt het woord
De docuserie wordt niet gedragen door oud-castleden of regisseurs die hem ooit interviewden. Mia Perry Bowick, zijn zus, is de centrale stem. Zij geeft Netflix toegang tot ongepubliceerde foto's en homevideo's uit het familiearchief, materiaal dat nooit eerder is vertoond. Daarnaast komen jeugdvrienden en creatieve samenwerkingspartners aan het woord, mensen die hem kenden voordat Friends hem wereldberoemd maakte.
Regisseur Mary Robertson, die eerder Quiet on Set: The Dark Side of Kids TV maakte, zei bij de aankondiging dat ze wilde laten zien wie Matthew was voordat hij Chandler werd. Dat is een ander uitgangspunt dan de meeste celebrity-documentaires, die vaak juist beginnen bij de roem en van daaruit teruggaan.
De verslaving die hij nooit verborgen hield
Perry was opvallend open over zijn verslaving, iets wat zeldzaam is in Hollywood. In zijn memoir uit 2022 beschreef hij jarenlange opnames, een klaplong na overmatig OxyContin-gebruik en een stomadarm die vijf maanden lang open bleef. Hij schreef dat hij op zijn hoogtepunt zo'n zestig pillen per dag slikte. De documentaire gaat daar niet omheen, aldus Netflix, en richt zich nadrukkelijk op zijn jarenlange gevecht met verslaving naast zijn carrière.
Dat is ook waarom zijn dood zo'n schok was. Perry werd in oktober 2023 dood aangetroffen in zijn jacuzzi in Los Angeles, 54 jaar oud. Later bleek dat de acute effecten van ketamine de belangrijkste doodsoorzaak waren. In 2024 werden vijf mensen aangeklaagd in verband met zijn dood, onder wie twee artsen die hem grote hoeveelheden ketamine zouden hebben verschaft.
Na zijn dood richtte zijn familie de Matthew Perry Foundation op, die geld inzamelt voor verslavingszorg voor mensen die zelf geen behandeling kunnen betalen. Dat initiatief past bij wat hij tijdens zijn leven al deed: hij financierde zelf een verslavingsafdeling in een ziekenhuis in Los Angeles en bezocht die meerdere keren persoonlijk. In de documentaire komt dat deel van zijn leven naar voren naast de bekendere scènes uit Central Perk.
Waarom dit anders aanvoelt dan andere celebrity-docu's
Netflix noemt het zelf de eerste "definitieve" documentaire over Perry, en dat woord is niet toevallig gekozen. Sinds zijn dood zijn er talloze artikelen, podcastafleveringen en speculaties verschenen, maar nooit iets met medewerking van zijn eigen familie. Dat maakt het verschil tussen een roddelverhaal en een eerlijk portret.
Het is ook geen toeval dat dit najaar meerdere Netflix-titels draaien om personages die meer blijken te zijn dan hun eerste indruk. In East of Eden worstel je als kijker ook met de vraag of je om een ingewikkeld personage mag geven, en de serie over Lizzie Borden doet iets vergelijkbaars met een figuur die decennialang alleen als schrikbeeld werd afgeschilderd. Bij Perry draait het niet om een fictief personage, maar het effect is hetzelfde: je kijkt opnieuw naar iemand die je dacht te kennen.
Chandler was nooit de hele grap
Wat Friends-fans vaak vergeten, is dat Perry zelf meerdere keren zei dat hij zich zorgen maakte dat hij alleen werd gezien als "die man die grappen maakt". Zijn timing en zelfspot maakten Chandler onvergetelijk, maar in interviews gaf hij toe dat de rol hem soms opsloot in een imago dat niet bij zijn echte leven paste. Terwijl hij op de set de clown speelde, vocht hij achter de schermen tegen een verslaving die hem bijna meerdere keren het leven kostte.
De documentaire belooft die twee kanten naast elkaar te zetten, zonder de ene te gebruiken om de andere te verzachten. Dat is precies waar veel kijkers op hopen na jaren van fragmentarische berichtgeving.
Wat je kunt verwachten als je kijkt
Verwacht geen vrolijke reünie-sfeer zoals bij Friends: The Reunion uit 2021. Dit is nadrukkelijk geen nostalgietrip, maar een eerlijke reconstructie, inclusief de pijnlijke delen. Het is nog niet bevestigd of andere Friends-castleden in beeld komen, Netflix spreekt vooralsnog alleen over "levenslange vrienden" en "creatieve samenwerkingspartners". Wie houdt van shows met emotionele diepgang in plaats van puur entertainment, kan trouwens ook bij het derde seizoen van Nobody Wants This terecht, dat dezelfde maand verschijnt en eveneens verder kijkt dan de oppervlakkige grap.
Waarom dit precies nu het goede moment is
Drie jaar na zijn dood is er genoeg afstand om zijn verhaal zonder haast te vertellen, maar de impact van zijn overlijden is nog altijd voelbaar. Veel kijkers die opgroeiden met Friends herkennen Chandler sneller dan ze hun eigen collega's herkennen, en dat maakt dit project kwetsbaarder dan een gemiddelde celebrity-docu. Een misstap in toon kan het aanvoelen als uitbuiting van zijn verdriet, terwijl een eerlijke aanpak juist recht doet aan wat hij zelf altijd wilde: open zijn over iets waar de meeste mensen over zwijgen.
Deze documentaire voelt daardoor minder als entertainment en meer als een eerlijk eerbetoon aan iemand die zijn hele leven zowel mensen aan het lachen maakte als in stilte vocht om zelf te blijven lachen. Zet 27 oktober in je agenda, maar neem een zakdoek mee.
