Op 8 mei landt er een film op Netflix waar je waarschijnlijk niet veel marketing van hebt gezien, maar die je daarna nog weken bijblijft. Remarkably Bright Creatures is een verfilming van de gelijknamige bestseller uit 2022 van Shelby Van Pelt, met Sally Field in de hoofdrol en een octopus die misschien wel de scène-stealer van het jaar wordt.
De film is geregisseerd door Olivia Newman, dezelfde regisseur die eerder Where the Crawdads Sing maakte. Newman heeft een neus voor verhalen waar de natuur en menselijke kwetsbaarheid in elkaar overlopen, en dat past perfect bij dit materiaal.
Wat de film je vertelt
Tova Sullivan is weduwe, ergens in de zeventig, en werkt 's nachts als schoonmaakster in een klein aquarium aan de westkust van Amerika. Daar belandde ze nadat ze haar zoon verloor, en de stilte van de kassen vol vissen geeft haar precies wat ze niet thuis vindt: rust zonder verwachting.
Tussen al die bewoners zit Marcellus, een reuze pacifische octopus met een eigenwijs karakter en, zo blijkt, een verbazingwekkend goed geheugen. Sally Field speelt Tova, Alfred Molina geeft Marcellus zijn stem. En ja, je leest dat goed: een groot deel van de film bestaat uit de gedachten van een octopus die naar Tova kijkt en eindelijk begrijpt wat er met haar zoon is gebeurd.
Daarnaast is er Cameron, gespeeld door Lewis Pullman, een twintiger die naar de kuststad reist om zijn biologische vader te vinden. Zijn pad kruist dat van Tova, en dat is het moment waarop de film zijn echte vraag stelt: hoeveel ruimte laat je toe in een leven dat je dichtgetimmerd hebt?
Waarom een octopus eigenlijk werkt
Klinkt wonderlijk, een sprekende octopus in een drama. Maar Marcellus praat niet zoals Olaf in Frozen praat. Hij is een waarnemer met droge humor en een melancholie die je niet verwacht. Het concept leunt zwaar op wat we de afgelopen jaren over inktvissen hebben geleerd, mede door documentaires als My Octopus Teacher: dat deze dieren leren, herkennen, problemen oplossen en blijkbaar een innerlijk leven hebben dat we nauwelijks kunnen meten.
De keuze voor Alfred Molina als stem is niet toevallig. Zijn warme, lichtelijk vermoeide bariton geeft Marcellus de toon van een oude wijze man die alles al heeft gezien. In de boekversie was hij een fanfavoriet, en de eerste reacties op de trailer suggereren dat de film die magie vasthoudt.
Sally Field maakt een hele stille comeback
Field is 79, won twee Oscars en bewees zich opnieuw in 80 for Brady, maar ze speelde al jaren geen hoofdrollen meer. Remarkably Bright Creatures draagt ze in haar eentje. Het is een rol zonder grote tirades of dramatische monologen. Tova houdt haar pijn met schoonmaakdoeken en lijstjes op afstand, en juist die ingehouden manier van spelen is waar Field altijd het beste in is geweest.
Voor wie haar kent van Steel Magnolias of Lincoln: dit is dezelfde lijn, maar nog rustiger. De film vraagt geen grootse emoties van haar, en juist daardoor doet hij meer.
Past het bij wat je nu kijkt
Als je houdt van trage, op personages gerichte films met een vleugje magisch realisme, zit je goed. Denk aan The Lost King, A Man Called Otto, of de eerdergenoemde Where the Crawdads Sing. Geen actiefilm, geen thriller, geen rom-com. Wel een film die je kijkt op een zondagavond met een glas wijn en die je daarna niet meteen overschrijft met de volgende serie.
De PG-13 rating duidt op wat ruwe taal en thematiek rondom verlies, niets schokkends. Het is veilig voor een kijkavond met je moeder, je beste vriendin of jezelf.
Wat anders nog op je radar mag
Mei is dit jaar een sterke maand voor entertainment voor vrouwen. Naast Tova en Marcellus staat ook de trailer van Practical Magic 2 al online voor wie van de gezusters Owens houdt. Voor wie iets fysiekers wil zien, klimt Charlize Theron in Apex letterlijk voor haar leven, en in de zomer komt het langverwachte vijfde seizoen van Bridgerton dat Francesca's grote liefde anders invult dan veel boekfans hadden voorspeld.
Maar als je één film moet kiezen om voor uit te zoeken op je vrije avond, zou ik gewoon Remarkably Bright Creatures aanraden. Het is zeldzaam dat een Netflix-release zonder veel tamtam zo'n stille warmte uitstraalt, en zeldzaam dat een hoofdrol voor een vrouw van bijna tachtig zo vanzelfsprekend wordt gebracht.
Waarom dit nu speelt
Streamingplatforms maken dit jaar opvallend veel ruimte voor verhalen over oudere vrouwen. Niet als komische tante of oma op de achtergrond, maar als hoofdpersonage met een eigen innerlijk leven. Remarkably Bright Creatures past in dat rijtje en is misschien wel de beste exponent ervan tot nu toe. Het is geen film die schreeuwt om aandacht, maar precies daarom valt hij op tussen alle franchise-uitbreidingen en remakes die de release-kalender domineren.
Zet 8 mei in je agenda, schenk een rosé in en geef Marcellus een uur of twee de tijd om je te verrassen. Dan begrijp je waarom een octopus in een Amerikaans aquarium opeens het gespreksonderwerp van mei wordt.
